Generations = Helix

-


Generations = Helix

Generations are like circle if viewed from top side.

But if you view them from 3-D point of view , they are like helix.



Each generation represents a round with a complete circle but at a certain advanced  and elevated level.
Isn't it a reason that DNA that carry genes are in helical shape? 🤓
You are the product of your history, rather integration of your ancestral traits are derived within oneself.
You will also leave the similar legacy to your next generations through the skill set you possess. That skill may be writing, painting, cooking, sewing, singing or anything else. You pass it in two forms, tangible or intangible. Tangible heritage can be touched. Intangible heritage cannot be touched.
You pass the traits directly or indirectly. 
Live with love, leave with legacy 💖👸🏻👍🏻

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

निधीचा गृहप्रवेश

-
Image
निधी बाळाचा नवीन घरी गृहप्रवेश गुलाबाचे फुल इवले, तिचे छोटे छोटे पाय, गृहप्रवेश करताना, डोक्यावर कलश ठेवते माय! आनंदाचे क्षण हे , राहतील नित्य ध्यानी, छोट्या लक्ष्मीचे पाऊल, आणि असंख्य गोड आठवणी!! सौ. रोशनी ( उमा) ताईसाहेब आणि श्री. रविन दादासाहेब, पूर्वजांची पुण्याई, आई वडिलांचा आशीर्वाद, सदैव मिळो तुमच्या प्रयत्नांना साद, पूर्ण होवोत तुमच्या सर्व आशा आकांक्षा, तुम्हा सर्व कुटुंबाला गृहप्रवेशाच्या मंगलमय शुभेच्छा 🙏🏻💐🪷
Read more

जिच्या हाती पाळण्याची दोरी...

-
जिच्या हाती पाळण्याची दोरी, तिलाच करावी लागते वेळेची चोरी, चुकत बिलकुल नाही बिचारी, पण घरातल्या सर्वांना म्हणते सॉरी. जिच्या हाती पाळण्याची दोरी, तीच करते भाजी-भाकरी, राणी बनून येते घरी, पण प्रत्यक्षात करते चाकरी. जिच्या हाती पाळण्याची दोरी, कधीच फिटणार नाही तिची उपकार उधारी, कारण, तीच देते संस्कारांची शिदोरी,👣 आणि तीच माऊली जगाला उद्धारी! Wishall 🖋️
Read more

स्वाती: चैतन्याचा झरा

-
Image
काही दिवसांपूर्वी धुळे बस स्थानकात जाण्याचा योग आला. अनेक वर्षांनी एक कॉलेज ची मैत्रीण तसेच बहीण तिथे आगर प्रमुख म्हणून कार्यरत आहे, स्वाती पाटील.  स्वाती Officer झाल्यानंतर कदाचित मी पहिल्यांदाच तिला भेटणार होतो. कशी असेल, किती बदलली असेल असे अनेक प्रश्न डोक्यात होते. चौकशी करत करत तिच्या केबिन मध्ये गेलो तर समोर ही प्रसन्न मूर्ती विराजमान होती. अगदी तशीच जशी कॉलेज ला होती. जराही नाही बदललेली.  टापटीप ठेवलेलं office, येणाऱ्या जाणाऱ्या स्टाफ ला योग्य त्या सूचना आणि मार्गदर्शन, कधी गोड बोलुन तर कधी अधिकार वाणीने ती सर्वांच्या प्रश्नाची उत्तरं लीलया देत होती. तिच्या कार्य शैलीत हुशारी, आत्मविश्वास , आत्मसन्मान आणि प्रत्येक परिस्थितीला सामोरे जाण्याची तयारी दिसत होती.  कोरोना काळात आम्ही किती मेहनतीने काम केली, दिवसरात्र एक करून स्थलांतरित मजुरांना पोहचवले इत्यादी सांगताना तिचा उत्साह अभिमानाने ओसंडून वाहत होता. पण लहान मुलीची (माहीची) काळजी घेवू शकले नाही हे सांगताना तिच्यातली आई ही तेवढीच आर्त होती. आसपास च्या गप्पा झाल्यावर, अध्यात्म ,भूतकाळातील काही आठवणी...
Read more